Soda oczyszczona
a zdolność do intensywnego wysiłku

kiedy jej stosowanie ma uzasadnienie

Streszczenie: Wodorowęglan sodu zwiększa stężenie wodorowęglanów we krwi i nasila zewnątrzkomórkowe buforowanie jonów wodorowych, co może wspierać zdolność do wykonywania intensywnego wysiłku. W badaniach najczęściej stosowano jednorazowo 0,3 g/kg masy ciała, przy czym optymalny czas podania zależał od formy suplementu i indywidualnej odpowiedzi. Korzyści obserwowano przede wszystkim podczas wysiłków o wysokiej intensywności, ale nowsze prace wskazują również na możliwe zastosowanie podczas długotrwałej pracy wytrzymałościowej, jeśli po kilku godzinach pojawia się intensywny odcinek. Ograniczeniem suplementacji pozostają dolegliwości żołądkowo-jelitowe, których ryzyko można zmniejszać poprzez dobór dawki, czasu oraz formy podania. Dostępne dane nie wskazują jednak jednej strategii, która byłaby najlepsza dla wszystkich zawodników.

Wodorowęglan sodu (soda oczyszczona) i jej działanie

Wodorowęglan sodu, NaHCO₃, znany również jako soda oczyszczona, jest związkiem uczestniczącym w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. W sporcie stosuje się go jako zewnątrzkomórkowy środek buforujący. Jego przyjęcie zwiększa stężenie jonów wodorowęglanowych HCO₃⁻ oraz pH krwi, powodując przejściową zasadowicę metaboliczną (alkaloza) (Calvo i in. 2021, Grgic i in. 2021, Antonio i in. 2026).

Podczas pracy o wysokiej intensywności w mięśniach wzrasta między innymi stężenie jonów wodorowych H+ i obniża się pH. Ergogeniczne działanie suplementacji sodą oczyszczoną na wydolność podczas wysiłku o wysokiej intensywności przypisuje się przede wszystkim zwiększonej zdolności buforowania w przestrzeni pozakomórkowej, co sprzyja utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej poprzez łagodzenie spadku pH wewnątrzkomórkowego. Ponieważ błona komórki mięśniowej uniemożliwia swobodną dyfuzję jonów wodorowęglanowych, spożycie wodorowęglanu sodu zwiększa gradient pH między przestrzenią wewnątrz- a pozakomórkową, zapewniając dodatkową ochronę przed kwasicą wewnątrzmięśniową (Antonio i in. 2026). Zwiększenie tego gradientu stymuluje również wspólny transport mleczanu i jonów H+ z włókien mięśniowych. Biorąc pod uwagę, że akumulacja jonów H+ (tj. kwasica) jest uznawana za główną przyczynę zmęczenia mięśni podczas wysiłku o wysokiej intensywności (choć kwestia ta pozostaje przedmiotem dyskusji) ergogeniczne działanie sody przypisuje się w dużej mierze zwiększonej zdolności buforowania pozakomórkowego oraz nasilonemu usuwaniu jonów H+. Oprócz właściwości buforujących, spożycie sody oczyszczonej zmienia przemieszczanie się i rozmieszczenie tzw. silnych jonów (tj. Na+, K+, Cl− i Ca²⁺), co stanowi kluczowy element homeostazy kwasowo-zasadowej i ma istotne znaczenie dla procesu zmęczenia podczas wysiłku o wysokiej intensywności (Calvo i in. 2021, Gurton i in. 2024, Antonio i in. 2026).

Jak wspomniano wcześniej, rola H⁺ jako jednej z głównych przyczyn zmęczenia pozostaje nadal przedmiotem dyskusji. Nie należy więc sprowadzać mechanizmu zmęczenia wyłącznie do spadku pH. Dobrze udokumentowany pozostaje natomiast fakt, że NaHCO₃ zwiększa zewnątrzkomórkową zdolność buforową i ułatwia usuwanie H⁺ z pracujących mięśni (Antonio i in. 2026). Podsumowując, spożycie wodorowęglanu sodu prawdopodobnie opóźnia wystąpienie zmęczenia podczas wysiłku o wysokiej intensywności poprzez ograniczenie gromadzenia się jonów H+ i utrzymanie pH wewnątrzmięśniowego.

Jaką dawkę stosować i kiedy ją przyjmować?

Najczęściej stosowaną dawką jednorazową jest 0,3 g sody oczyszczonej na kilogram masy ciała. W badaniach stosowano zwykle zakres około 0,2-0,5 g/kg. Antonio i in. (2026) wskazują 0,3 g/kg jako optymalną pojedynczą dawkę, natomiast większe ilości nie dają konsekwentnie większych korzyści, mogą natomiast stwarzać ryzyko działań niepożądanych.

Czas przyjęcia zależy od zastosowanej formy. Antonio i in. (2026) podają orientacyjne przedziały:

roztwór: 60-90 minut przed wysiłkiem,
kapsułki żelatynowe - 70-100 minut,
kapsułki dojelitowe: 120-140 minut
kapsułki o opóźnionym uwalnianiu: 110-130 minut,
minitabletki w hydrożelu węglowodanowym: 90-120 minut.

Duże różnice osobnicze w szybkości wzrostu stężenia jonów wodorowęglanowych sprawiają, że w części eksperymentów czas rozpoczęcia próby dopasowywano do indywidualnego momentu osiągnięcia najwyższego stężenia wodorowęglanów. Takie rozwiązanie zastosowano między innymi u kolarzy i elitarnych biegaczy na orientację (Gough i in. 2017, Lassen i in. 2021).

Badano również protokoły wielodniowe. Antonio i in. (2026) opisują podaż 0,4-0,5 g/kg na dobę przez 3-7 dni, dzieloną na mniejsze porcje. Taka strategia może ograniczać dyskomfort i nadal zapewniać efekt ergogeniczny.

Nowsze prace rozszerzają zastosowanie sody oczyszczonej poza tzw. klasyczne przyjęcie przed treningiem lub zawodami. Dalle i in. (2021) podawali suplement przed i podczas trzygodzinnej jazdy. W jednym z najnowszych eksperymentów Norte i in. (2026) zastosowali wodorowęglan sodu podczas trzygodzinnego wysiłku. W obu warunkach kolarze przyjmowali 80 g węglowodanów na godzinę spożywane w formie żeli w 0., 30., 90. i 150. minucie zwierających dodatkowo 4,5g wodorowęglanu sodu i 0,5 g wodorowęglanu potasu. Łącznie dostarczono 18 g wodorowęglanu sodu oraz 2 g wodorowęglanu potasu.

Mój protokół

Stosuję tanie tabletki Kaiser Natron. Żołądek dostaje mniejsze porcje, nie całą „bombę”. 1 g sody = ~274 mg sodu → 20 g sody = ~5 460 mg sodu WHO zaleca 2 000 mg/dzień. Jeśli bierzesz sodę, uważaj na dodatkowy sód z elektrolitów.

Przykładowe produkty

Produkt	Cena
NAJTANIEJ: Soda z marketu (do pustych kapsułek nasyp ok. 1 g sody)	grosze
TANIO I WYGODNIE: Kaiser Natron, 100 tbl. × 1 g \| tabletki	ok. 13 zł
4endurance, 90 tbl. × 1 g	ok. 43 zł
TESTOWANE: NDURANZ Bicarb, 180 kaps. × 1 g	130 zł
SPONSER Bicarb Caps, 300 kaps. × 1 g	150 zł
PREMIUM: Bicarb System hydrożel, 4 porcje \| hydrożel	74,94 €

Efekty działania sody oczyszczonej potwierdzone w badaniach

Intensywny wysiłek przerywany. Krustrup i in. (2015) podali 13 wytrenowanym młodym mężczyznom 0,4 g/kg NaHCO₃. W teście Yo-Yo Intermittent Recovery Level 2 uczestnicy pokonali po suplementacji 735 ± 61 m wobec 646 ± 46 m, czyli o 14% więcej. W części próby odnotowano również niższe odczuwanie wysiłku.

Jazda na czas na dystansie 4 km. Gough i in. (2018) porównali dawki 0,2 i 0,3 g/kg u 11 wytrenowanych kolarzy. Początek próby dopasowano do indywidualnego czasu osiągnięcia szczytowego stężenia HCO₃⁻. Czas przejazdu był krótszy o 8,3 s po 0,2 g/kg i 8,6 s po 0,3 g/kg w porównaniu z placebo. Nie wykazano różnicy pomiędzy obiema dawkami. Warto pominąć SD w opisie, ponieważ abstrakt i sekcja wyników tej samej publikacji podają nieco inne wartości odchylenia standardowego.

Finisz po trzech godzinach jazdy. Dalle i in. (2021) podali 11 wytrenowanym kolarzom łącznie 0,3 g/kg sody oczyszczonej przed i podczas trzygodzinnej symulacji wyścigu. Średnia moc w końcowym, 90-sekundowym wysiłku wyniosła 541 ± 59 W po wodorowęlanie sodu i 524 ± 57 W po placebo, co odpowiadało różnicy około 3%.

40-kilometrowa jazda na czas. Shannon i in. (2024) zastosowali u 14 wytrenowanych kolarzy 0,3 g/kg sodę w postaci minitabletek w hydrożelu węglowodanowym. Próbę ukończono średnio o 54,14 ± 18,16 s szybciej niż po placebo. Dwunastu z czternastu uczestników uzyskało lepszy czas.

Dyscyplina sportowa	Dawka	Efekt	Literatura
Kolarstwo	300 mg/kg 90 min przed 60 min próbą	wzrost o +115,4 kJ względem próby kontrolnej i +111,9 kJ względem placebo	McNaughton i in. 1999
Kolarstwo/triathlon/narciarstwo biegowe	0,3 g/kg, podzielone na 4 równe porcje przyjęte 120, 110, 100 i 90 min przed wysiłkiem	brak poprawy	Stephens i in. 2002
Sporty zespołowe / wysiłek przerywany	0,4 g/kg, podzielone na 5 równych porcji, przyjętych 90, 80, 70, 60 i 50 min przed testem	Yo-Yo IR2 (test terenowy w grach zespołowych) był o 14% wyższy	Krustrup i in. 2015
Kolarstwo	0,2 lub 0,3 g/kg, jednorazowo	4 km TT szybciej o 8,3 s po 0,2 g/kg i 8,6 s po 0,3 g/kg vs placebo. Średnia moc wyższa o ok. 16 W, 5,7-5,9%	Gough i in. 2018
Sporty zespołowe	0,5 g/kg w ciągu dnia, w 3 równych objętościowo porcjach	pierwszy Wingate bez różnic; w drugim mniejszy spadek peak power i wzrost wykonane pracy ok. 5%	Mündel 2018
Kolarstwo	0,3 g/kg, jednorazowo	4 km TT szybciej o 8,5 ± 9,6 s po kapsułkach dojelitowych i 9,6 ± 7,2 s po żelatynowych vs placebo	Hilton i in. 2020
Kolarstwo	łącznie 300 mg/kg; przed startem: 90 mg/kg z posiłkiem 2 h przed, następnie 30 mg/kg 45 min i 90 min po posiłku; podczas 3 h jazdy: 50 mg/kg/h, razem kolejne 150 mg/kg	po 3 h jazdy średnia moc w końcowym 90-s all-out była wyższa o ok. 3%: 541 ± 59 vs 524 ± 57 W	Dalle i in. 2021
Bieg na orientację	0,3 g/kg, czas podania indywidualny	3,5 km TT szybciej o 6 s: 775,5 ± 16,2 vs 781,4 ± 16,1 s. Różnica powstała głównie w drugiej połowie biegu	Lassen i in. 2021
Kolarstwo	0,3 g/kg, 90 min przed jazdą	brak wpływu na czas do niewykonania zadania ani wskaźniki zmęczenia nerwowo-mięśniowego	Zagatto i in. 2024
Kolarstwo	0,3 g/kg, czas podania indywidualny	40 km TT szybsze średnio o 54,14 ± 18,16 s. Wyższa była także średnia moc i średnia prędkość.	Shannon i in. 2024
Kolarstwo	0,3 g/kg, czas podania indywidualny	pierwsze 4 km TT szybsze o 5,1 s vs kontrola i 3,5 s vs placebo; drugie 4 km TT szybsze o 4,4 s vs kontrola i 4,1 s vs placebo	Gough i Sparks 2024
Kolarstwo	0,3 g/kg, jednorazowo 90 min przed 40 km TT	czas 40 km TT poprawił się o ok. 45 s, czyli 1,2%; średnia prędkość była wyższa, a średnia moc o ok. 6 W wyższa	Shannon i in. 2026
Kolarstwo	średnio ok. 0,26 g/kg, jednorazowo dokładnie 2 h przed sesją	w 5 × 5 min HIT średnia moc była wyższa o 2,0%, +8,1 W; VO₂ podczas interwałów wyższe o ok. 60 ml/min; czas >90% VO₂max dłuższy o 23,7 s; w czterech Wingate średnia moc wyższa o 2,0%, +11,6 W	Feuerbacher i in. 2026
Kolarstwo	podczas 3 h jazdy przy 95% GET uczestnicy przyjmowali 80 g CHO/h; w warunku CHO+BI podano 4 żele z wodorowęglanami w 0, 30, 90 i 150 min. Każdy żel zawierał 4,5 g wodorowęglanu sodu (łącznie 18 g) i 0,5 g wodorowęglanu potasu (łącznie 2 g)	po 3 h jazdy średnia moc w 12-min TT była wyższa o 12 W w CHO+BI vs CHO	Norte i in. 2026

Powtarzane próby 4 km. Gough i Sparks (2024) podali dobrze wytrenowanym kolarzom 0,3 g/kg NaHCO₃ w formie minitabletek i hydrożelu. Pierwsza próba była krótsza o 5,1 s w porównaniu z kontrolą i 3,5 s w porównaniu z placebo, natomiast po 45-minutowej przerwie druga o odpowiednio 4,4 i 4,1 s. Odnotowano również szybszą odbudowę równowagi kwasowo-zasadowej.

Interwały i czas powyżej 90% VO₂max. Feuerbacher i in. (2026) przebadali 24 dobrze wytrenowanych kolarzy, którzy przyjmowali około 0,26 g/kg sody dokładnie dwie godziny przed sesją. Średnia moc podczas pięciu 5-minutowych bloków HIIT była wyższa o 2,0%, czyli 8,1 W, a czas spędzony powyżej 90% VO₂max wydłużył się średnio o 23,7 s. Podczas czterech prób Wingate średnia moc również wzrosła o około 2%. Ekonomia jazdy i procentowe wykorzystanie VO₂max nie uległy zmianie. Badanie Feuerbacher i in. (2026) nie pozwala stwierdzić, czy większa moc podczas interwałów i dłuższy czas >90% VO₂max przełożą się na większe adaptacje treningowe. Autorzy sami podkreślili, że wpływ takiej strategii na długoterminowy rozwój VO₂max i zdolności sprinterskich wymaga dalszych badań.

Moc po trzech godzinach jazdy. Norte i in. (2026) przebadali 11 wytrenowanych kolarzy podczas 3 godzin jazdy przy 95% progu wymiany gazowej, GET. Po wysiłku średnia moc podczas 12-minutowej jazdy na czas była o 12 W większa w warunku węglowodany + soda niż po samych węglowodanach, p = 0,01. Nie stwierdzono istotnej różnicy podczas sprintów 6-sekundowych ani 2-minutowej jazdy na czas. Nie odnotowano również różnicy w objawach żołądkowo-jelitowych pomiędzy warunkami.

Pozytywny efekt nie pojawia się w każdym eksperymencie. Stephens i in. (2002) nie stwierdzili poprawy około godzinnej próby kolarskiej po 0,3 g/kg wodorowęglanu sodu. Czas wykonania zadanej pracy i średnia moc nie różniły się pomiędzy warunkami. Zagatto i in. (2023) również nie wykazali istotnej poprawy czasu do niewykonania zadania przy 115% mocy szczytowej, mimo wystąpienia oczekiwanej zasadowicy.

Dostępne dane wskazują więc na efekt ergogeniczny w określonych rodzajach wysiłku, ale nie na pewną poprawę u każdego zawodnika i w każdej próbie (Hadzic i in. 2019, Grgic i in. 2021, Antonio i in. 2026).

Działania niepożądane i bezpieczeństwo

Badania nie przedstawiają jednolitej, eksperymentalnie potwierdzonej listy medycznych przeciwwskazań do stosowania sody oczyszczonej. Dobrze opisane są natomiast działania niepożądane, przede wszystkim ze strony przewodu pokarmowego.

Winter i in. (2026) przeanalizowali 101 badań dotyczących objawów żołądkowo-jelitowych po suplementacji wodorowęglanem sodu. Typowe ostre dawki w zakresie 0,2-0,4 g/kg mogą powodować dolegliwości od łagodnych do ciężkich, a przy pojedynczej dawce ich nasilenie prawdopodobnie rośnie wraz z ilością przyjętego suplementu. Najczęściej opisywane problemy obejmują nudności, wymioty, wzdęcia, skurcze brzucha, gazy oraz biegunkę. Jednym z mechanizmów jest powstawanie CO₂ podczas reakcji wodorowęglanu z kwasem żołądkowym. Znaczenie może mieć również przesunięcie płynu do jelit związane ze zwiększonym obciążeniem osmotycznym sodem (Winter i in. 2026).

Przegląd Winter i in. (2026) wskazuje kilka strategii, które mogą ograniczać objawy: rozłożenie podaży na kilka godzin, zastosowanie kapsułek dojelitowych oraz minitabletek zawieszonych w hydrożelu węglowodanowym. Autorzy zaznaczają jednak, że brakuje badań porównujących te metody bezpośrednio. Nie można obecnie wiarygodnie stwierdzić, która z nich najskuteczniej ogranicza problemy żołądkowo-jelitowe. Protokoły wielodniowe również mogą zmniejszać dolegliwości, ale raportowanie objawów w dostępnych analizach jest niewystarczające.

Warto uwzględnić także dużą ilość sodu. Antonio i in. (2026) podają, że dla zawodnika ważącego 70 kg dawka 0,3 g/kg oznacza 21 g wodorowęglanu sodu, zawierające około 5,75 g sodu. W jednym z omawianych eksperymentów po takiej dawce odnotowano wzrost rozkurczowego ciśnienia tętniczego o około 3-4 mmHg, którego autorzy badania nie uznali za klinicznie istotny. Dane dotyczące przewlekłego stosowania dużych dawek u sportowców pozostają ograniczone.

Podsumowanie

Wodorowęglan sodu jest jednym z najlepiej przebadanych zewnątrzkomórkowych środków buforujących stosowanych w sporcie. Najczęściej wykorzystywana i najlepiej udokumentowana pojedyncza dawka wynosi 0,3 g/kg masy ciała, natomiast moment przyjęcia należy dopasować do formy produktu i indywidualnej odpowiedzi.

Najczęściej obserwowane korzyści dotyczą intensywnych prób z dużym udziałem metabolizmu beztlenowego. Nowsze dane wskazują jednak na możliwe zastosowanie wodorowęglanów także podczas długotrwałej pracy wytrzymałościowej, szczególnie gdy po kilku godzinach trzeba wykonać mocny wysiłek. Feuerbacher i in. (2026) wykazali większą moc podczas interwałów i więcej czasu >90% VO₂max. Norte i in. (2026) odnotowali natomiast wyższą moc w 12-minutowej jeździe na czas po trzech godzinach jazdy. W drugim eksperymencie stosowano jednak mieszaninę wodorowęglanu sodu i potasu, dlatego efektu nie można przypisać wyłącznie sodzie.

Odpowiedź na suplementację nie jest jednakowa u wszystkich zawodników ani we wszystkich rodzajach prób. Najważniejszym praktycznym ograniczeniem pozostaje tolerancja przewodu pokarmowego. Nowsze strategie podawania mogą zmniejszać nasilenie dolegliwości, ale aktualne dane nie pozwalają wskazać jednej formy jako jednoznacznie najlepszej.

Źródła

Antonio, B., Shannon, E. S., Candow, D. G., Gough, L. A., Grgic, J., Gurton, W. H., … & Antonio, J. (2026). Common questions and misconceptions of sodium bicarbonate as an ergogenic aid: what does the science really show?. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 23(1), 2724103.

Calvo, J. L., Xu, H., Mon-López, D., Pareja-Galeano, H., & Jiménez, S. L. (2021). Effect of sodium bicarbonate contribution on energy metabolism during exercise: a systematic review and meta-analysis. Journal of the international society of sports nutrition, 18(1), 11.

Dalle, S., Koppo, K., & Hespel, P. (2021). Sodium bicarbonate improves sprint performance in endurance cycling. Journal of science and medicine in sport, 24(3), 301-306.

Feuerbacher, J. F., Bjerkeset, M., Mølmen, K. S., Schumann, M., & Rønnestad, B. R. (2026). Sodium Bicarbonate Supplementation Enhances Repeated High‐Intensity Interval Training Performance and Time Above 90% of V˙O2 ̇VO2max in Well‐Trained Cyclists. European Journal of Sport Science, 26(10), e70253.

Gough, L. A., Deb, S. K., Sparks, S. A., & McNaughton, L. R. (2018). Sodium bicarbonate improves 4 km time trial cycling performance when individualised to time to peak blood bicarbonate in trained male cyclists. Journal of sports Sciences, 36(15), 1705-1712.

Gough, L. A., & Sparks, S. A. (2024). The Effects of a Novel Sodium Bicarbonate Ingestion System on Repeated 4 km Cycling Time Trial Performance in Well-Trained Male Cyclists: LA Gough, SA Sparks. Sports Medicine, 54(12), 3199-3210.

Grgic, J., Grgic, I., Del Coso, J., Schoenfeld, B. J., & Pedisic, Z. (2021). Effects of sodium bicarbonate supplementation on exercise performance: an umbrella review. Journal of the international society of sports nutrition, 18(1), 71.

Gurton, W. H., King, D. G., Ranchordas, M. K., Siegler, J. C., & Gough, L. A. (2024). Enhancing exercise performance and recovery through sodium bicarbonate supplementation: introducing the ingestion recovery framework. European journal of applied physiology, 124(11), 3175-3190.

Hadzic, M., Eckstein, M. L., & Schugardt, M. (2019). The impact of sodium bicarbonate on performance in response to exercise duration in athletes: a systematic review. Journal of sports science & medicine, 18(2), 271.

Hilton, N. P., Leach, N. K., Hilton, M. M., Sparks, S. A., & McNaughton, L. R. (2020). Enteric-coated sodium bicarbonate supplementation improves high-intensity cycling performance in trained cyclists. European journal of applied physiology, 120(7), 1563-1573.

Krustrup, P., Ermidis, G., & Mohr, M. (2015). Sodium bicarbonate intake improves high-intensity intermittent exercise performance in trained young men. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 12(1), 25.

Lassen, T. A., Lindstrøm, L., Lønbro, S., & Madsen, K. (2021). Increased performance in elite runners following individualized timing of sodium bicarbonate supplementation. International journal of sport nutrition and exercise metabolism, 31(6), 453-459.

McNaughton, L., Dalton, B., & Palmer, G. (1999). Sodium bicarbonate can be used as an ergogenic aid in high-intensity, competitive cycle ergometry of 1 h duration. European journal of applied physiology and occupational physiology, 80(1), 64-69.

Mündel, T. (2018). Sodium bicarbonate ingestion improves repeated high-intensity cycling performance in the heat. Temperature, 5(4), 343-347.

Norte, B. R., Hickman, A., Megias, A. M., Mosquera‐Lopez, E., Bermon, S., Garrandes, F., … & Louis, J. B. (2026). Bicarbonate and Carbohydrate Co‐Ingestion During Exercise in a Novel Gel Format Improves Time‐Trial Performance After 3 h of Moderate‐Intensity Exercise in Trained Cyclists. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 36(10), e70373.

Shannon, E. S., Regnier, A., Dobson, B., Yang, X., Sparks, S. A., & Mc Naughton, L. R. (2024). The effect of sodium bicarbonate mini-tablets ingested in a carbohydrate hydrogel system on 40 km cycling time trial performance and metabolism in trained male cyclists. European Journal of Applied Physiology, 124(12), 3671-3682.

Shannon, E. S., Sparks, S. A., McNaughton, L. R., Marrin, K., & Bridge, C. A. (2026). The effect of sodium bicarbonate mini-tablets in a carbohydrate hydrogel on prolonged high-intensity cycling performance and metabolism in acute normobaric hypoxia. European Journal of Applied Physiology, 1-15.

Stephens, T. J., McKENNA, M. J., Canny, B. J., Snow, R. J., & McCONELL, G. K. (2002). Effect of sodium bicarbonate on muscle metabolism during intense endurance cycling. Medicine & Science in Sports & Exercise, 34(4), 614-621.

Winter, I. P., Sarac, P., & Wilson, P. B. (2026). Gastrointestinal Symptoms Associated With Sodium Bicarbonate Supplementation Protocols: A Systematic Review. European Journal of Sport Science, 26(8), e70225.

Zagatto, A. M., Lopes, V. H. F., Dutra, Y. M., de Poli, R. A. B., Dolan, E., Rasica, L., … & de Azevedo, P. H. S. M. (2024). Sodium bicarbonate induces alkalosis, but improves high-intensity cycling performance only when participants expect a beneficial effect: a placebo and nocebo study. European Journal of Applied Physiology, 124(5), 1367-1380.

Kontakt

Porozmawiajmy o naszej współpracy

Formularz kontaktowy

Trener kolarstwa Patrycjusz Urbanek

Jestem trenerem, który stawia na rzetelność i odpowiedzialne podejście do pracy z zawodnikiem. Dziś to tylko deklaracja, ale jej wartość najlepiej widać w trakcie współpracy – zawsze znajdę czas, by Cię wysłuchać, wprowadzić potrzebne zmiany w planie i pomóc rozwiać wszelkie wątpliwości.

Soda oczyszczona a zdolność do intensywnego wysiłku